Personal

Vakantiestress: naar Schiphol zonder paspoort

Het aftellen was begonnen. Keihard gewerkt de gehele zomervakantie en op de valreep kunnen regelen om toch nog een weekje naar de zon te kunnen vliegen met vriendlief. Maandag een dag vrij en dinsdagochtend omstreeks 06.00 vlogen we naar het zonnige Spanje. Mooi de maandag nog om een beetje het huis op te ruimen, een blog online te zetten, de laatste boodschapjes te doen om mee te nemen op vakantie, nog een lunch gepland met een vriendinnetje die ik al veel te lang niet heb gezien en daarna langs mijn ouderlijk huis om mijn paspoort op te halen. Een lekker bedrijvig maar ontspannen dagje om straks lekker op vakantie te gaan.

 

Paspoort weg

Eenmaal bij mijn ouderlijk huis loop ik naar de plek waar mijn paspoort altijd veilig en wel ligt opgeborgen. WEG! Geen paspoort. PANIEK! Na een kop thee en een paar geruststellende woorden van moeder ben ik naar het huis van vriendlief gereden. Of eigenlijk, ons huis. Het is nog even wennen. Na de laatste vakantie ben ik daar zo goed als ingetrokken dus waarschijnlijk ligt hij daar. Tevergeefs. De gehele middag heb ik besteed aan het zoeken van mijn paspoort. Ik heb mijn ouders in mijn ouderlijk huis de opdracht gegeven om alles overhoop te trekken en zelf was ik aan de gang in mijn eigen huis. Wat een *** gevoel. Nergens te vinden natuurlijk dat klote ding.

Uitzicht vanaf het terras
Dit geweldige uitzicht had ik bijna gemist door het kwijt zijn van mijn paspoort.

Accepteren

Na veel contact te hebben gehad met mijn ouders heb ik maar geaccepteerd dat dat ding niet nog voor de vlucht bovenwater zal komen. Als een malle ben ik gaan google-en. Is dat een werkwoord? Geen idee, voor mij wel in ieder geval. Ik google alles. Dus… wat te doen als je op vakantie gaat en er achter komt dat je papsoort niet te vinden is? Daar kwam de oplossing, dacht ik. Het aanvragen van een noodpaspoort. Ik las de criteria door en mijn hoop die ik voor even had verdween weer. Ik had van alles nodig van de gemeente maar inmiddels was het al 18.30 dus die was al dicht. Shit, geen optie dus om een noodpaspoort aan te vragen.

Marechaussee

De hoop was weer weg en de paniek sloeg weer toe. Oké, dan maar de vlucht omboeken en morgen naar het gemeentehuis om als een malle met spoed een paspoort aan te vragen. Met een beetje geluk kan ik dan donderdag het vliegtuig pakken en kan ik nog 5 dagen genieten van het zonnetje. Niet ideaal maar het behoort wel tot de mogelijkheden.

Op de valreep heb ik nog maar even met de marechaussee gebeld. Onder het mom van niet geschoten is altijd mis heb ik hen het verhaal uitgelegd. Zij gaven aan om minimaal 3 uur voordat mijn vlucht vertrekt langs het loket op Schiphol te komen om te kijken of ze iets voor me kunnen doen. Mmmh, dacht ik. Volgens mij is het niet geheel kansloos maar de kans lijkt klein zoals de beste man het verwoorden.

Inmiddels vriendlief ook geïnformeerd over mijn slordigheid en die was niet bepaald gecharmeerd van mijn actie. Begrijpelijk. Ik ben zo’n iemand die altijd van alles kwijt is. Autosleutels, pinpas en dan niet mijn paspoort. Het houdt niet op, niet vanzelfffffff.

Naar Schiphol

Je kan je voorstellen dat je gedurende de avond niet bepaald rust in lijf hebt. Ik heb nog een beetje ontspanning gehaald uit het kijken naar Hollands next Topmongool zoals een van de kandidaten in het programma zei. Maar ik ws vooral aan het malen over waar dat stomme paspoort nou kon liggen. Ik heb een klein uurtje geslapen om om 2.00 richting Schiphol te vertrekken. Ik had nagedacht over mijn outfit. Niet te ordinair maar wel sexy. Misschien had het invloed op de marechaussee om me toch door de douane te laten gaan. Oke dat is een grapje. Ik liep gewoon in een oversized trui en een kapotte spijkerbroek met gympen.

Eenmaal bij het loket van de marechaussee stond en nog een verdwaasde reiziger. Hij had zijn paspoort thuis laten liggen. Zijn vrouw uitte haar ongenoegen richting de beste man. Ja meneer, wie zijn kont brand moet op de blaren zitten. Ik heb vanavond in hetzelfde schuitje gezeten. Het komt goed.

Verlossende woord

Na mijn verhaal te hebben gedaan bij de  marechaussee kwam het verlossende woord. Hij zal een noodpaspoort voor me gereed maken zodat ik mijn vlucht kon halen. Thanks you beste man! Het gevoel van stress maakte langzaam plaats voor opluchting en het vakantiegevoel. Die had ik dankzij het hele paspoort verhaal nog niet gevoeld. Omstreeks 02.30 liep ik al opgewekt met mijn noodpaspoort door de douane heen. Nog ruim 2,5 uur tot de vlucht. We waren nu veel te vroeg maar dat maakte me niets uit. IK GA OP VAKANTIEEEE!

Ondergaande zon
Bij het zwembad liggen tot dat de zon onder is.

Eenmaal in het warme Spanje heb ik eerst een dag lang op een bedje bij het zwembad gelegen, ontspannen! En beseffende dat ik afgelopen maandag geen blog online heb geknald. Sorry hiervoor. Het zoeken naar mijn paspoort nam meer tijd in beslag dan ik van te voren had verwacht en gehoopt 😉 .

Nood paspoort
Mijn lieve noodpaspoort

Vakantie

Inmiddels kan ik enigszins lachen om mijn slordigheid en guess what? Ik kreeg woensdag een app van mijn broertje met in zijn hand mijn paspoort. Ik heb er nu niks meer aan maar in Nederland scheelt het wel een hoop ellende van aangifte en een nieuw paspoort moeten aanvragen. Mijn originele paspoort is inmiddels veilig opgeborgen op de plek waar hij dus altijd ligt (nu echt) en mijn roze noodpaspoortje gaat mij volgende week weer veilig door de douane loodsen. Dankjewel marechaussee. Na hard werken geniet ik nu optimaal van mijn vakantie.

Strand
Morgen een dagje strand ingepland en nu eerst eten op de boulevard!

 

 

 

Geef een reactie